Woman with a Movie Camera

image

เนื่องในวันที่ 17 ตุลาคม อันเป็นวันครบรอบวันประสูติของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ผู้ทรงเป็นคนไทยคนแรกที่ถ่ายภาพยนตร์ หอภาพยนตร์จึงจัดโปรแกรมว่าด้วยช่างถ่ายหนังหรือผู้กำกับภาพ ซึ่งเป็นตำแหน่งในกองถ่ายที่มักจะคุ้นเคยว่ามีแต่ผู้ชาย แต่เพื่อขยายให้เห็นถึงความหลากหลายของงานดังกล่าว โปรแกรมนี้จะโฟกัสไปที่ผลงานถ่ายภาพโดยผู้หญิงในวงการหนังไทย ซึ่งปัจจุบันมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ และต่างโดดเด่นทั้งในประเทศและระดับนานาชาติ


เริ่มด้วย สมิงบ้านไร่ (2507) ผลงานที่ถ่ายภาพโดย ประเทือง ศรีสุพรรณ ตากล้องถ่ายหนังหญิงคนแรกของวงการหนังไทย ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547) หนังผีเรื่องดังที่ถ่ายทอดภาพลึกลับสยองขวัญได้อย่างน่าสะพรึงโดยฝีมือของ นิรมล รอสส์ ตากล้องหญิงมากประสบการณ์ เซ็นเซอร์ต้องตาย (2556) หนังสารคดีที่กำกับร่วมกันของ สมานรัชฎ์ กาญจนะวณิชย์ และ มานิต ศรีวานิชภูมิ ซึ่งสมานรัชฎ์ใช้กล้องวิดีโอเป็นเครื่องมือบันทึกภาพเหตุการณ์ท่องวงกตเพื่อปลดปล่อยหนังที่ถูกแบน


ขยับมาที่ผลงานของตากล้องหญิงรุ่นหลัง ประกอบด้วย สาวคาราโอเกะ (2556) หนังไทยอิสระที่ถ่ายทอดผ่านกล้องฟิล์ม 16 มม. ของ ชนานันท์ โชติรุ่งโรจน์ แฟลตเกิร์ล ชั้นห่างระหว่าง เ ร า (2568) ของผู้กำกับ จิรัศยา วงษ์สุทิน ที่นำเสนอภาพบรรยากาศแฟลตตำรวจติดริมแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างสมจริงโดยช่างภาพหญิง บุณยนุช ไกรทอง ปิดท้ายด้วยชุดภาพยนตร์สั้นของ ตุลพบ แสนเจริญ ศิลปินและคนทำหนังที่มีการทดลองงานด้านภาพอย่างต่อเนื่อง ทั้ง Squish! (2564) และ Mangosteen (2565) ซึ่งถ่ายโดย ภาริณี บุตรศรี และ A Room with a Coconut View (2561) ที่เธอถ่ายร่วมกับ ดนยา จุฬพุฒิพงษ์

นอกจากนี้โปรแกรม Woman with a Movie Camera ยังประกอบด้วยหนังต่างประเทศที่ถ่ายทำโดยผู้กำกับภาพหญิงคนสำคัญอีกสองเรื่องคือ Cameraperson (2559) ของ เคอร์สเตน จอห์นสัน และ Mother and Son (2565) หนังชิงรางวัลจากเมืองคานส์ที่ถ่ายโดย เอเลน ลูวาร์ต ตากล้องหญิงระดับไอคอนชาวฝรั่งเศส ซึ่งจัดรวมอยู่ในโปรแกรมภาพยนตร์โลก


เทศกาลภาพยนตร์นานาชาตินิมิตวิกาลในกรุงเทพ ครั้งที่ 12 (12th Signes de Nuit Bangkok)

The 10th Silent Film Festival in Thailand

Direct Cinema: Screening Program

First Film Forward เรื่องแรก จากรุ่นสู่รุ่น

ภาพยนตร์โลก WORLD CINEMA PROGRAMME