ประยูร วงษ์ชื่น (12 มกราคม 2488 - 14 กรกฎาคม 2569) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญที่สร้างสรรค์ผลงานเป็นที่รู้จักแก่แฟนหนังไทย เขาเริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์จากการเป็นนักพากย์หนัง ตั้งแต่พากย์กลางแปลงที่บ้านเกิดจังหวัดนครปฐมไปจนถึงเข้ามาพากย์ตามโรงภาพยนตร์ชั้นหนึ่งในกรุงเทพฯ จนกระทั่งหมดยุคภาพยนตร์ 16 มม. พากย์สด เขาได้ผันตัวไปทำงานตรวจเช็กรายได้ให้แก่โรงหนังที่เรียกกันว่าเช็กเกอร์ ก่อนจะได้รับการชักชวนให้มาร่วมลงทุนสร้างภาพยนตร์
ในเดือนกันยายนจนถึงเดือนตุลาคมนี้ หอภาพยนตร์ได้นำผลงานภาพยนตร์ที่เป็นหมุดหมายสำคัญของ ประยูร วงษ์ชื่น มาจัดฉายเพื่อร่วมรำลึกและไว้อาลัยแก่การจากไป เรื่องแรกคือ พ่อตาปืนโต (2520) ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เขาร่วมอำนวยการสร้าง โดยใช้ประสบการณ์ที่สั่งสมมาจากการได้พากย์และดูหนังจำนวนมาก นำมาวางพล็อต เขียนบท และให้ รังสี ทัศนพยัคฆ์ คนทำหนังชั้นครูมารับหน้าที่กำกับ
จากนั้นเป็น กองพันทหารเกณฑ์ (2527) หนังตลกเกี่ยวกับทหารที่เขาริเริ่มทำจนประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทำให้มีผลงานแนวนี้ตามมาหลายเรื่องจนกลายเป็นภาพจำของแฟนหนังไทย ต่อด้วย มันแอบอยู่ในหอ (2530) ตัวแทนหนังผี ผสมหนังตลกและหนังวัยรุ่น ซึ่งนับเป็นหนึ่งในจุดขายสำคัญในการทำภาพยนตร์ของ ประยูร วงษ์ชื่น
ปิดท้ายด้วย เวลาในขวดแก้ว (2534) ที่เขาตัดสินใจพลิกแนวทางมาทำหนังชีวิตหนัก ๆ ซึ่งดัดแปลงมาจากนวนิยายสะท้อนปัญหาชีวิตวัยรุ่นเรื่องดังของ ประภัสสร เสวิกุล และประสบความสำเร็จถึงขนาดที่ทำให้คนที่เคยปรามาสว่าเขาไม่น่าจะทำออกมาได้ดีต้องยอมรับในฝีมือและคุณภาพ รวมถึงได้รางวัลจำนวนมาก กลายเป็นหนังเรื่องสำคัญเมื่อกล่าวถึงการเปลี่ยนผ่านของวัยรุ่นไทยในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 - 6 ตุลาคม 2519 ตลอดจนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติโดยหอภาพยนตร์เมื่อปี 2563 โดยจะนำมาจัดฉายเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมรำลึก 50 ปี เหตุการณ์ 6 ตุลา
