TRANS 3: 12th Signes de Nuit Bangkok

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาตินิมิตวิกาลในกรุงเทพ ครั้งที่ 12 (12th Signes de Nuit Bangkok)

2568

กำกับโดย -

สนับสนุนโดย -

นำแสดงโดย -

ความยาว 88 นาที

ภาษา ภาษาอังกฤษ

---

หนังทดลองประกวดโปรแกรม 3 / TRANS 3 (88 min)

.

👉 Little Balls of Mercury (Unas bolitas de mercurio) / Andrea Marquez / Argentina / 2025 / 8:02 min / Asia Premiere

.

ผ่านการบอกเล่าเรื่องราวของความฝัน ภาพจากอดีตที่ยังคงยืนกรานจะปรากฏขึ้นมาซ้ำๆ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ชำแหละและเผยให้เห็นถึงวัสดุองค์ประกอบที่ใช้สร้างมันขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็น ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว และเสียงบรรยาย ราวกับว่าองค์ประกอบทางภาพยนตร์เหล่านี้คือแร่ธาตุและอัญมณีที่จัดแสดงอยู่ในตู้กระจกของพิพิธภัณฑ์ ในการทำเช่นนั้น มันได้แปรเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นให้กลายเป็นการสำรวจอันกระตุ้นความรู้สึก ถึงสิ่งที่ถูกเก็บรักษาไว้และสิ่งที่สูญหายไป มันคือคลังเก็บภาพที่แตกสลายและเงียบงันหรือ? หรือคือสุสานแห่งกาลเวลากันแน่?

.

ด้วยการร้อยเรียงเศษเสี้ยวของความทรงจำและรูปแบบทางภาพยนตร์เข้าด้วยกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เพียงแค่ตรวจสอบธรรมชาติของการเก็บรักษาเท่านั้น แต่ยังเชื้อเชิญให้เรากลับมาทบทวนใคร่ครวญถึงตัวภาพยนตร์เองด้วย เกิดอะไรขึ้นกับคำมั่นสัญญา ศักยภาพ หรือหากขอยืมแนวคิดของ ฌิลส์ เดอเลิซ (Gilles Deleuze) และ ทอม แอนเดอร์เซน (Thom Andersen) มาใช้ เกิดอะไรขึ้นกับความคิดที่เราเคยมีกันแน่?

.

Through the recounting of a dream—an image from the past that insists on reappearing—the film dissects and displays the very materials it’s made of: still photography, moving image, narration, as if these cinematic elements were minerals and gems in a museum showcase. In doing so, it transforms them into an evocative exploration of what is preserved and what is lost. An archive of broken and silent images? A mausoleum of time?

.

By weaving together fragments of memory and cinematic form, the film not only examines the nature of preservation but also invites reflection on cinema itself. What became of its promises, its potentials, or, to borrow from Gilles Deleuze and Thom Andersen, the thoughts we once had?

.

👉 Weegee's New York / Eric Weeks / USA / 2025 / 8 min / Thailand Premiere

.

สวัสดี ผมชื่อวีจี (Weegee) ผมเป็นหมา ในทะเบียนประวัติของผมเขียนไว้ว่าผมเป็นพันธุ์ค็อกกาพู (Cockapoo) แต่ผมไม่รู้หรอกนะว่ามันหมายความว่ายังไง พ่อกับแม่รับผมมาเลี้ยงเมื่อ 5 ปีที่แล้ว และตั้งชื่อให้ผมว่าวีจี ตามชื่อของช่างภาพชื่อดัง พวกเขามักจะบอกผมเสมอว่าผมถอดแบบเขามาเลย เพราะผมเป็นหมาที่มีคาแรคเตอร์ชัดเจน และชอบคาบของเล่นไว้ในปากเหมือนกับคาบซิการ์ เหมือนกับวีจีต้นฉบับเป๊ะ ผู้ชายคนนั้นเรียกตัวเองว่า "วีจีผู้โด่งดัง" (Weegee the Famous) แต่ผมเนี่ยอยากจะโด่งดังให้มากกว่าเขาซะอีก

.

Hi, my name is Weegee. I am a dog. On my license, it says I am a cockapoo, but I don’t know what that means. My parents adopted me five years ago and named me Weegee, after the famous photographer. They always tell me that I channel him, because I am a character, and hold my toys in my mouth like a cigar, just like the original Weegee. That guy called himself "Weegee the Famous", but I want to be famous-er.

.

👉 The Stream XIV / Hiroya Sakurai / Japan /2025 / 8:16 min / Thailand Premiere

.

ผมมุ่งความสนใจไปที่การเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์ เมื่อลมในฐานะปรากฏการณ์ทางธรรมชาติได้พัดผ่านทุ่งนาที่มนุษย์เป็นผู้เพาะปลูก

.

นอกจากนี้ ผลงานชิ้นนี้ยังถ่ายทอดวิถีชีวิตของชาวนาผู้ทำนาในพื้นที่เหล่านี้ รวมถึงชาวบ้านในท้องถิ่นที่ใช้ชีวิตร่วมกับสภาพแวดล้อมดังกล่าว

.

สภาพอากาศอย่างเช่น ลม ปริมาณน้ำฝน และแสงแดด ล้วนเป็นองค์ประกอบสำคัญในการทำเกษตรกรรม มนุษย์เพาะปลูกและเก็บเกี่ยวโดยอาศัยและคาดหวังในปัจจัยเหล่านี้ ซึ่งนี่คือวิธีที่พวกเขาหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ให้อยู่รอด นาข้าวไม่ได้มีเกราะป้องกันเหมือนอย่างเรือนกระจก พวกมันถูกเพาะปลูกท่ามกลางสภาวะที่โหดร้าย เช่น พายุไต้ฝุ่น ภัยแล้ง และสภาพอากาศที่หนาวเย็น

.

ผมได้เฝ้าสังเกตการณ์รูปลักษณ์ของทุ่งนาที่เปลี่ยนแปลงและแปรสภาพอยู่ตลอดเวลา ผ่านกระบวนการเพาะปลูกและสภาพอากาศ

.

ผมได้ถ่ายทอดภูมิทัศน์ที่แปรเปลี่ยนไปนี้ ด้วยการเชื่อมโยงเสียงของกระดิ่งลมซึ่งเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงสภาพอากาศ เข้ากับกระบวนการเพาะปลูก

.

“I focused on how the landscape is transformed when the wind as a weather phenomenon streams through the rice paddies cultivated by humans.

.

It also portrays the lives of the farmers who cultivate these paddies and the local residents who share this environment.

.

Weather such as wind, rainfall and sunshine are important elements in cultivation, and humans cultivate and harvest while anticipating these elements, and in this way they sustain human life.

. 

Rice paddies are not protected like a greenhouse, and they are cultivated under harsh conditions such as typhoons, droughts, and cold weather.

.

I observed the constantly changing and transforming appearance of the rice paddies through the process of cultivation and weather.

.

I expressed the changing landscape by connecting the sound of wind chimes, which reflect the weather, with the cultivation process.”

.

👉 Like Dew Before a Thunderbolt Vol.1 / Benjamin Poumey / Switzerland /2025 / 4:50 min / Asia Premiere

.

ผลงานรวมภาพยนตร์สั้นชุดแรกที่ถ่ายทำด้วยฟิล์ม Super 8 ในเมืองเจนีวา โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจาก "จิเซคุ" (บทกวีอำลาชีวิต) ที่เขียนขึ้นโดยเหล่าซามูไรในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 ตัวผมเองรู้สึกสะเทือนอารมณ์กับข้อความเหล่านี้อย่างมาก และยิ่งประทับใจไปกับแนวคิดเรื่อง "การเขียนบทกวีสุดท้ายก่อนตาย"

.

ดังนั้น แม้จะมีความแตกต่างด้านวัฒนธรรมและยุคสมัยอย่างมหาศาล แต่บางสิ่งบางอย่างกลับถูกส่งผ่านจากซามูไรเหล่านั้นมาถึงตัวผม

.

เรียกได้ว่า "การส่งผ่าน" นี้เองคือสิ่งที่ผมพยายามค้นหาผ่านภาพยนตร์เหล่านี้ มันอาจเปรียบได้กับการฝึกฝนเรื่องการปล่อยจิตใจให้ ""ล่องลอย"" ไปตามพื้นที่ต่างๆ (psychogeography) ระหว่างการดื่มด่ำ การพรั่งพรูของความคิด และประสบการณ์การปล่อยสายตาให้ล่องลอยไป ผมถ่ายภาพเหล่านี้ในเจนีวาเพื่อถ่ายทอด ฟื้นคืน และแบ่งปันความประทับใจรวมถึงอารมณ์ความรู้สึกที่ได้รับจากบทกวีเหล่านั้น

.

1st volume of a collection of shorts films shot on Super 8 in Geneva, inspired by Jiseiku (farewell poems) written by Samurais in the 16th and 17th centuries. I was touched by these texts, and furthermore by this concept of 'writing a last poem before dying’.

Thus, in spite of the huge difference in cultures and eras, something has passed from these samurai to me.

.

Let's say that it's this ‘passage’ that I'm trying to find with the films. It could be likened to an exercise in ‘drifting’ or psychogeography. Between contemplation, thought flows and other visual wandering experiences, I'm shooting images in Geneva to share/recapture/transmit the impressions and emotions conveyed by the texts.

.

👉 Space_invaders.exe / Malaz Usta / Netherlands / 2024 / 11 min / Thailand Premiere

.

ผู้ลี้ภัยถูกตั้งคำถามเกี่ยวกับชีวิต (แผนการ) และเหตุผลในการ (เลือกเส้นทางของพวกเขา) ภาพยนตร์เรื่องนี้พยายามที่จะถ่ายทอดความรู้สึกของผู้ที่ต้องพลัดถิ่น และความย้อนแย้งไร้สาระของคำถามเหล่านั้น ทั้งยังเป็นผลงานล้อเลียนการให้ข้อมูลที่ผิดพลาด พร้อมทั้งสำรวจความรู้สึกสับสน โดดเดี่ยว และความไม่แน่นอน

.

Exiles are asked questions concerning their life, (plans), and reasons for (their choices). The film tries to communicate the feelings of the displaced, and the absurdity of such questions. A parody of misinformation, and an exploration of feelings of confusion, loneliness, and uncertainty.

.

👉 GodCocteauTheory / Neil Harvey, Jon Hammerbeck / USA / 2026 / 8:20 min / Asia Premiere

.

นี่คือเวลาของเรา “ฉันบอกตัวเองว่ามันเป็นความผิดของพวกเขา” ผู้เฝ้ามองกำลังกลายเป็นผู้ถูกมอง ถูกส่องสว่างด้วยตะเกียงแก๊ส หรือส่องสว่างด้วยห้องรมแก๊สกันแน่? ทฤษGodCocteau ตั้งคำถามว่า: เราถูกขับเคลื่อนไปสู่การสมรู้ร่วมคิดด้วยเสียงรบกวนหรือไม่? เราถูกขับเคลื่อนไปสู่การสมรู้ร่วมคิดด้วยความเงียบงันหรือไม่? เจ้าหน้าที่คนหนึ่งยืนบดบังทัศนียภาพ หัตถ์ดั่งวิญญาณเคลื่อนผ่านไปอีกครั้ง นี่เป็นเพียงรายการทอล์กโชว์เช้าวันอาทิตย์อีกรายการหนึ่งในปารีสหรือเปล่า? จากจิตไร้สำนึกสู่ความฝัน จากความพร่ามัวสู่ความโปร่งแสง ฉันได้ยินเสียงต่างๆ คำพูดของโกลดาร์และก็อกโตพับทบกลับเข้าหาตัวเอง จากความเข้าใจ สู่ดนตรี สู่เสียงแท้บริสุทธิ์ ดิ่งลงแล้วผุดขึ้นด้วยสุเสียงของอาเคอร์แมน ราวกับ “สายน้ำใต้ผืนพิภพ”

.

This is our time. “I tell myself it is their fault.” The observer is becoming the observed, illumined by gas lamps or illumined by gas chambers? GodCocteauTheory asks: Are we driven to complicity by noise? Are we driven to complicity by silence? An official blocks the view. A spectral hand passes by again. Is it just another Sunday morning talk show in Paris? From unconscious to dream, from opaque to translucent, I hear voices; Godard and Cocteau’s words fold back on themselves. From comprehension, to music, to pure sound. Descending then rising with Akerman’s voice like “water beneath the earth”.

.

👉 Swordfish / Eleonore de Montesquiou / Estonia / 2023 / 5:42 min / Asia Premiere

.

ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2015 โบริส เนมต์ซอฟ (Boris Nemtsov) ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของวลาดิเมียร์ ปูติน ถูกลอบสังหารในบริเวณที่ไม่ไกลจากพระราชวังเครมลินในกรุงมอสโก ภาพความเจ็บปวดและการประท้วง ร่วมกับบทกวีของ ปาโบล เนรูดา (Pablo Neruda) ทำหน้าที่เป็นคำเชิญชวนอย่างเปิดกว้างให้ผู้รับชมได้ร่วมทบทวนใคร่ครวญในภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้

.

February 2015, Vladimir Putin’s opponent, Boris Nemtsov, was assassinated not far from the Kremlin in Moscow. Images of pain and protest, texts by Pablo Neruda are an open call for reflection in this short film.

.

👉 A Robot of Me / Ron Chiers / Belgium / 2025 / 2:45 min / Asia Premiere

.

"A Robot of Me" (หุ่นยนต์ของฉัน) เป็นภาพยนตร์สั้นที่สร้างโดย AI ซึ่งถ่ายทอดเรื่องราวเปรียบเสมือนการกลับชาติมาเกิดในโลกเสมือนจริงของ แอนดี วอร์ฮอล (Andy Warhol) ในยุคแห่งปัญญาประดิษฐ์ ผ่านฉากที่ดูเรียบง่ายธรรมดาอย่างการที่แอนดีกำลังซื้อซุปในซูเปอร์มาร์เก็ต แต่กลับจุดประกายให้เกิดจินตนาการและการตั้งคำถามทางปรัชญาตามมา

.

ภาพยนตร์เรื่องนี้สะท้อนถึงประโยคเด็ดอันโด่งดังของเขาที่ว่า “เครื่องจักรมีปัญหาน้อยกว่า ผมอยากเกิดเป็นเครื่องจักร แล้วคุณล่ะอยากเป็นไหม?” พร้อมทั้งเปิดประเด็นชวนคิดว่า หากวอร์ฮอลยังมีชีวิตอยู่ ในปัจจุบันเขาจะมีปฏิสัมพันธ์อย่างไรกับโซเชียลมีเดีย AI เทคโนโลยี Deepfake และการเขียน Prompt คำสั่ง

.

👉 Elegy for the Lost / William Hong-xiao Wei / France, Spain, UK / 2025 / 30 min / Asia Premiere

.

ภาพยนตร์ความเรียงที่นำเสนอด้วยท่วงทำนองอันงดงามราวบทกวีและใช้แนวทางแบบเควียร์ อย่างเด่นชัด ในการสำรวจอัตลักษณ์ทางเพศ พลวัตทางสังคม และชีวิตประจำวันในประเทศจีนร่วมสมัย ผ่านเสียงบรรยายเชิงจิตวิเคราะห์และการใคร่ครวญถึงส่วนลึกในจิตใจของหญิงสาวข้ามถิ่นชาวจีนในยุโรปยุคหลังโรคระบาด ภาพยนตร์ได้ร้อยเรียงความทรงจำส่วนตัวเกี่ยวกับความใกล้ชิดของเธอเข้ากับเรื่องราวการต่อต้านในพื้นที่สาธารณะ ขณะที่ห้วงความคิดของเธอค่อยๆ เผยออกมา เธอและชุมชนของเธอต่างต้องฝ่าฟันไปท่ามกลางความลับ การกดขี่ การเอาชีวิตรอด ความเปราะบางที่กำลังคืบคลานเข้ามา และการพลัดถิ่น พร้อมกับเผชิญหน้ากับราคาที่ต้องจ่ายในระดับส่วนบุคคลจากการดำรงอยู่ในยุคสมัยปัจจุบันอันปั่นป่วนและถดถอย ในโลกที่คอยเรียกร้องให้พวกเขานิ่งเงียบ

.

An essay film that adopts a lyrical and distinctly queering approach to sexual identity, social dynamics, and everyday life in contemporary China. Through the psychoanalytic and introspective voiceover of a young post-pandemic Chinese migrant in Europe, the film interweaves her private memories of intimacy with public narratives of resistance. As her reflections unfold, she and her community navigate secrecy, repression, survival, looming precarity, and displacement, confronting the personal cost of existing in the current age of turbulence and regression, in a world that demands their silence.

สำรองที่นั่ง